Νέο ΚΟΜΙΞ 18: Γράμμα στον Άγιο Βασίλη


Χριστουγεννιάτικο ΚΟΜΙΞ #18 με 100% Καρλ Μπαρκς! Το εξώφυλλο είναι μια ελαιογραφία του Μπαρκς και συγκεκριμένα η «Gifts for Shacktown» του 1975! Το δέκατο όγδοο ΚΟΜΙΞ έχει συνολικά, μαζί με τις μονοσέλιδες, 20 ιστορίες. Ας ρίξουμε μια ματιά στις ιστορίες του τελευταίου ΚΟΜΙΞ του 2015!

Η πρώτη ιστορία «Γράμμα στον Άγιο Βασίλη» έχει 24 σελίδες, μια κλασική θα χαρακτήριζα αυτήν την ιστορία του Μπαρκς .

Περίληψη:
Ο Ντόναλντ και ο θείος Σκρουτζ φτάνουν στα άκρα, για να προσφέρουν στον Χιούη, τον Λιούη και τον Ντιούη το δώρο, που είχαν ζητήσει από τον Άγιο Βασίλη! Γιορτινό χιούμορ με φόντο την χιονισμένη Λιμνούπολη από το μαγικό πενάκι του Καρλ Μπαρκς!

Πολύ όμορφη Χριστουγεννιάτικη ιστορία, που χρόνια περίμενα να διαβάσω στο ΚΟΜΙΞ! Ο Μπαρκς με το όμορφό του σχέδιο (στην αρχή της ακμής του) μας δίνει όμορφες ξεκαρδιστικές μάχες μεταξύ Θείου και ανιψιού, τον χαρακτήρα του Θείου Σκρουτζ με την πονηριά του (να ειπωθεί ότι η ιστορία αυτή σηματοδοτεί την έβδομη εμφάνιση του Σκρουτζ), την ατυχία του Ντόναλντ και τον Άγιο Βασίλη! Μου άρεσε πολύ η ιστορία, ειδικά η μάχη με τους ατμοκίνητους εκσκαφείς, αλλά και το σημείο όπου ο Σκρουτζ λέει στον Δικαστή την γνωστή του φράση:
«Πρόσεχε καλά φίλε! Είμαι ο Σκρουτζ Μακ Ντακ κι εάν δεν μου αρέσουν αυτά που θα πεις, θα αγοράσω τον Δήμο και θα σε απολύσω!»

Γενικά την απόλαυσα! Και το τέλος ήταν ξεκαρδιστικό και ειδικά ο Σκρουτζ. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι μια από τις καλύτερες Χριστουγεννιάτικες ιστορίες του Μπαρκς. Θα βάλω ένα 9–9,5/10!

Η δεύτερη ιστορία είναι «Τα καλύτερα Χριστούγεννα».

Περίληψη:

Ο Ντόναλντ και τα ανίψια του ξεκινούν  για να κάνουν Χριστούγεννα στο αγρόκτημα της Γιαγιάς Ντακ, όμως στον δρόμο τους δυσκολεύει ο χιονιάς και τους περιθάλπει μια φτωχή οικογένεια.

Όμορφο πάλι το σχέδιο του Μπαρκς. Μέσα από την ιστορία ήθελε να περάσει ένα μήνυμα, και το πέρασε για μένα. Μου άρεσε ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρθηκαν τα ανιψάκια στο τέλος, με καλοσύνη. Γενικά, η ιστορία γράφτηκε σε μια δύσκολη εποχή, αλλά βέβαια μπορούμε να δούμε ομοιότητες και με τη σημερινή εποχή, εάν το σκεφτούμε καλά. Για παράδειγμα, η γκρίνια συμβολίζει την γκρίνια που υπάρχει σήμερα για διάφορους λόγους (δυσκολίες κλπ), η φτωχή οικογένεια συμβολίζει την φτώχεια που υπάρχει σήμερα… Μια συμβολική ιστορία, θα λέγαμε. Θα βάλουμε ένα 8,5/10. 

Τρίτη ιστορία είναι «Η Χώρα των Παιχνιδιών».

Περίληψη:
Ο Άγιος Βασίλης παίρνει τον Ντόναλντ και τα ανιψάκια του μαζί του στο εργαστήριό του στο Βόρειο Πόλο, ώστε να δοκιμάσουν τα παιχνίδια του.

Πάλι το σχέδιο είναι όμορφο, αλλά η ιστορία σεναριακά δεν ήταν και πολύ δυνατή. Θα έλεγα η πιο αδύναμη του τεύχους, καθώς το σενάριο ήταν πολύ απλό (λες και δεν υπάρχει κατά μια έννοια) αλλά όμορφο το συμπέρασμα, που έβγαλε ο Άγιος Βασίλης στο τέλος. Ότι και οι μεγάλοι παραμένουν «παιδιά», οπότε θα βάλουμε το 7,5/10.

Τέταρτη ιστορία είναι τα «Χριστούγεννα στον φάρο».

Περίληψη:
Παραμονή Χριστουγέννων. Ο Ντόναλντ δουλεύει ως φαροφύλακας, αλλά τα ανιψάκια ανησυχούν για τα Χριστουγεννιάτικα δώρα τους, με τον κακό καιρό να κάνει ακόμα πιο ανυπόφορα τα πράγματα. Όμως, ένα αλμπατρός θα αλλάξει τα δεδομένα.

Πολύ όμορφη ιστορία! Το αλμπατρός τα έσπαγε απλά!! Κάποια καρέ με τον Ντόναλντ μου χάρισαν απίστευτο γέλιο, και η απορία του στο τέλος της ιστορίας, για το τι συνέβη, ήταν απολαυστική! Να τονίσω ότι, όπως πάντα, τα θαλασσινά σχέδια του Μπαρκς ήταν υπέροχα. Άρα, 9/10!

Πέμπτη ιστορία είναι «Τα καινούργια παιχνίδια».

Περίληψη:
Τα ανιψάκια αποφασίζουν να δουλέψουν, για να αγοράσουν τα Χριστουγεννιάτικα παιχνίδια τους. Στο τέλος, τους τα παίρνει ο Ντόναλντ, αλλά τα χαρίζουν σε κάποια φτωχά παιδιά.

Να μην επαναλαμβάνομαι για το σχέδιο. Θα πω ότι μου άρεσε και το σενάριο. Τα ανιψάκια προσπαθούν να αποκτήσουν χρήματα, για να αγοράσουν τα καινούργια παιχνίδια τους, αλλά αποτυγχάνουν εξαιτίας της βιασύνης τους. Βέβαια, αυτό τα βοηθάει στο να αποκτήσουν τα νέα παιχνίδια, αλλά το πνεύμα των ημερών κυριαρχεί, όταν βλέπουν λυπημένα κάποια φτωχά παιδιά. Η ιστορία μας δείχνει μια άλλη πλευρά των ανιψιών του Ντόναλντ. Όχι αυτή που είναι φωστήρες, αλλά την καλοσύνη και τη συνείδηση που έχουν, να κάνουν μια καλή πράξη. Ένα, 9/10 θα το βάλουμε.

Έκτη ιστορία είναι τα «Τρία καλά παπάκια».

Περίληψη:
Τα ανιψάκια φοβούνται ότι δε θα πάρουν δώρα φέτος, γιατί δεν ήταν καλά παπιά τον χρόνο, που πέρασε. Έτσι προσπαθούν μέχρι και την τελευταία στιγμή, να αποδείξουν το αντίθετο στον θείο τους, αλλά τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα θέλουν…

Σκανδαλιάρικα ανιψάκια, τα καλύτερα και τα πιο διασκεδαστικά ανιψάκια; Αυτό θέλει να δείξει η ιστορία και το καταφέρνει! Ο Ντόναλντ με τη βίτσα αχώριστοι φίλοι σε τέτοιες ιστορίες. Πολύ όμορφα δομημένη, τόσο σχεδιαστικά όσο και σεναριακά. Ήταν σε ορισμένες φάσεις λες και το σχέδιο «μιλούσε» από μόνο του. Μαζί με την κύρια ιστορία οι καλύτερες του τεύχους. Το άρθρο της πάρα πολύ καλό.

Ένα 9–9,5/10 θα το βάλουμε!

Ας εξετάσουμε τώρα τις μονοσέλιδες τους τεύχους, όλες Μπαρκσικες και 14, παρακαλώ! Στο ΚΟΜΙΞ 14 είχαμε 5 μονοσέλιδες, τις οποίες θεώρησα ανούσιες και κουραστικές, όμως εδώ, παρόλο που έχουμε πολύ περισσότερες, όχι μόνο δεν με κούρασαν, αλλά όλες ήταν καλές και είχαν κάτι να πουν. Γενικά, οι μονοσέλιδες του Μπαρκς είναι σε άλλο επίπεδο σε σχέση με μονοσέλιδες δημιουργών, που έχουμε στη Β΄ Περίοδο. Οπότε δεν το θεωρώ και τόσο αρνητικό, που είχαμε τόσες πολλές. Να ειπωθεί, ότι είχαμε πολλές διαφημίσεις (9 νομίζω) τευχών, πράγμα που δεν μου άρεσε, όμως να πω την αλήθεια ότι τις αντιλήφθηκα αφού διάβασα το τεύχος για δεύτερη φορά. Δηλαδή ,με είχαν συνεπάρει τόσο οι ιστορίες και οι εκπληκτικές ελαιογραφίες, που είχαμε, που δεν έδωσα και τόση σημασία. Με λίγα λόγια, παρόλο που είχαμε δύο μικρά αρνητικά, το τεύχος στο σύνολό του ήταν πολύ πετυχημένο. Να προσθέσω, ότι η στήλη με τα γράμματα είχε δύο σελίδες, πράγμα που με χαροποίησε λίγο.

Το ΚΟΜΙΞ #18 πετυχαίνει το σκοπό του ως εορταστικό τεύχος! Χριστουγεννιάτικες ελαιογραφίες, υπέροχα άρθρα για κάθε κανονική ιστορία, όμορφες ιστορίες στο πνεύμα των εορτών, οπότε όλα αυτά μαζί του δίνουν ένα 9–9,5/10 ως τεύχος. Δεν κούρασε καθόλου, και το απόλαυσα. Από τα κορυφαία τεύχη της σειράς. Το τεύχος, πάντως, θα μπορούσε να είναι και ένα όμορφο δώρο για τις γιορτές.

Ας πάμε τώρα στο επόμενο ΚΟΜΙΞ, όπου θα δούμε τελείως απρόσμενα ιστορία του Ντον Ρόσα ως κύρια ιστορία 26 σελίδων. Συγκεκριμένα θα έχουμε ανατύπωση της πρώτης ιστορίας του δημιουργού, «Ο Γιος του Ήλιου». (Δεν το περίμενα με τίποτα να μπει, και έτσι δεν επαληθεύεται η τελευταία πρόβλεψη που είχα κάνει…)  Η ιστορία αυτή έχει μπει παλιά στο ΚΟΜΙΞ 89 το 1995 και το 2008 στη Βιβλιοθήκη ΚΟΜΙΞ… Δηλαδή είναι σχετικά πρόσφατη, και εύκολα μπορεί κανείς να την βρει…  Κυκλοφορεί την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου. Για τις υπόλοιπες ιστορίες του τεύχους δεν ξέρουμε κάτι. Βέβαια, η παρουσίασ’η μας δεν τελειώνει εδώ, καθώς έχουμε να κάνουμε μια μεγάλη κουβέντα σχετικά με το επόμενο τεύχος.

Picsou_et_le_fils_du_soleil

Πρώτα για το εξώφυλλο, που είναι πολύ όμορφο, να πούμε δυο λόγια:

Στο νέο τεύχος 19 του ΚΟΜΙΞ ΔΕΝ υπάρχει αναφορά ή υπογραφή του Ρόσα… Και είδα κιόλας ότι, στο ημερολόγιο που βγάλανε, που έχει αυτήν εικόνα, (όλως τυχαίως τον Ιανουάριο) η υπογραφή του Ρόσα υπάρχει! Μάλλον αυτό γίνεται για τα Πνευματικά Δικαιώματα, που έχει βάλει ο Ρόσα στο όνομά του… Πολλές συμπτώσεις πάντως… Βέβαια, ούτε πλαίσιο έχουν βάλει, αλλά και έχουν ξεχάσει να βάλουν και τη λεζάντα με το όνομα της κύριας ιστορίας.

Το ότι θα μπει ιστορία του Ντον Ρόσα μπορεί να σημαίνει ποοοοολλά πράγματα:

  • Έχουμε ανατύπωση παλιάς ιστορίας, πράγμα που δεν το περιμέναμε. Όμως αυτό μπορεί να είναι ενθαρρυντικό κατά κάποιο τρόπο, καθώς τώρα μπορεί να δούμε παλιές δημοσιευμένες ιστορίες, που δύσκολα μπορεί κάποιος να βρει…
  • Είναι η ιδέα μου ή προωθούν τον Ρόσα; Δηλαδή και Ημερολόγιο 2016 και η πρώτη του ιστορία στο επόμενο τεύχος… Χμμ… Λέτε να σημαίνει κάτι αυτό; Ίσως επιτέλους θέλουν να βγάλουν τη Βιβλιοθήκη Κόμικς, που λέγανε και θέλουν να προωθήσουν τον Ρόσα μέσα από το περιοδικό, όπως γίνεται με τον Μπαρκς για τη Βιβλιοθήκη Ντίσνεϋ; Στην Ιταλία ήδη σχεδιάζουν να βγάλουν (είναι πολύ κοντά) νέους τόμους με τις ιστορίες του… (Και μάλλον θα πάει σε Ιταλικό Comic Con.)
  • Ο Ρόσα, όπως και ο Μπαρκς, είναι σταθερή αξία… Θα έχουν πωλήσεις.
  • Στο Facebook ήταν διάφορα άτομα που ήθελαν Ρόσα στο περιοδικό πάλι… Ίσως τους άκουσαν;
  • Θέλουν να συνδυάσουν τους κλασσικούς με νέους δημιουργούς… Να έχουν ευχαριστημένους και τους παλιούς και τους νέους αναγνώστες;

Προσωπικά, πιστεύω ότι το επόμενο θα έχει Ρόσα, κάποια ιστορία του Μοττούρα, που δεν έχει εξώφυλλο και δεκασέλιδες… Γενικά, παρόλο που έχω διαβάσει την ιστορία, θα κάτσω να την ξαναδιαβάσω με το επόμενο τεύχος. Σύμφωνα με τα παραπάνω… Ποια είναι η γνώμη σας;

Όλες τις προηγούμενες παρουσιάσεις μπορείτε να τις βρείτε εδώ.

ΚΟΜΙΞ, ΚΟΜΙΞ Wiki

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Advertisements

13 thoughts on “Νέο ΚΟΜΙΞ 18: Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

  1. Όντως, πολύ όμορφο τεύχος, και αυτοί που το απαξιώνουν, επειδή οι ιστορίες του έχουν δημοσιευτεί ή πρόκειται να δημοσιευτούν τού χρόνου στη Μεγάλη Βιβλιοθήκη Ντίσνεϋ, έχουν περίεργη αίσθηση του τι σημαίνει ποιότητα.

    Για τον Ρόζα πολλά μπορεί να παίζονται, αλλά το να δημοσιεύσουν βιβλιοθήκη Ντον Ρόζα, πριν ολοκληρωθεί η βιβλιοθήκη τού Καρλ Μπαρκς, το θεωρώ απίθανο.

    Αναρωτιέμαι, αν το trademark τού Ντον για το «Don Rosa» καλύπτει και το «Ντον Ρόσα», που γράφεται και προφέρεται τελείως διαφορετικά!

    Τέλος, το πλαίσιο στο επόμενο εξώφυλλο (που κατ’ εμέ, όσο πιο γρήγορα το ξεφορτωθούν, τόσο καλύτερα, ώστε να απολαμβάνουμε τα εξώφυλλα σε πλήρες μέγεθος και χωρίς ενοχλητικές γραμμές) αν προσέξεις στη διαφήμιση, υπάρχει και είναι μαύρο. Χρειάστηκε να ρίξω μια εσπευσμένη ματιά στη Βικιπαίδεια, για να βεβαιωθώ ότι αυτό δεν σημαίνει κάτι!

    Μου αρέσει!

    1. Συμφωνώ Κρίτων. Το τεύχος ήταν πολύ όμορφο. Και ήδη ξέρω ποιος έβαλε 1/5 στην κριτική μου εδώ στις ψηφοφορίες και το έκανε για αυτό το λόγο. Επειδή θα τις διαβάσει το καλοκαίρι. Όμως το ότι θα τις δούμε Καλοκαίρι δεν σημαίνει ότι θα τις απολαύσουμε όπως τώρα με την γιορτινή διάθεση…

      Κοίτα όσον για τον Ρόσα, πιστεύω ότι μπορεί να αρχίσουν τη Βιβλιοθήκη του σιγά σιγά όχι όπως με την Βιβλιοθήκη Ντισνεϋ. Δηλαδή ένας τόμος κάθε τόσο. Ας μην ξεχνάμε έβγαλε μόνο 90 ιστορίες σε σχέση με το Μπαρκς που πάνω κάτω ξεπερνούν τις 500.

      Οι τόμοι του Τερζόπουλου για τον Ρόσα ήταν πολύ λιτοί και τα εξώφυλλα δεν ήταν καλά… Ο ίδιος ο Ρόσα αναρωτήθηκε γιατί ο Τερζόπουλος δεν του είπε τίποτα; Μάλλον για να μην πληρώσει για τα Πνευματικά Δικαιώματα και νομίζω ότι είχα διαβάσει ότι τα έκανε για κάθε γλώσσα/ιστορία του? Δεν θυμάμαι καλά. Ας ελπίσουμε οι τόμοι που θα βγάλει η Καθημερινή να είναι σαν αυτούς της Fantagraphics.

      Δίκιο έχεις για το πλαίσιο! Τώρα το παρατήρησα καλύτερα… Ναι συμφωνώ να μην υπάρχει… Πάντως περίεργο που δεν υπάρχει η λεζάντα…

      Μου αρέσει!

      1. Καλησπέρα, Κώστα, κύριοι.

        Χρόνια πολλά.

        Το τεύχος είναι μια χαρά. Πολύ πάνω από τον μέσο όρο αυτής της περιόδου έκδοσης. Η μια ιστορία πιο όμορφη από την άλλη. Μακάρι να είχαμε 3-4 τεύχη τέτοια τον χρόνο. Είναι αν μη τι άλλο ανόητο, να κρίνει κανείς αυστηρά ένα τόσο καλό τεύχος, επειδή υπάρχει το ενδεχόμενο να δημοσιευτούν κάποιες από τις ιστορίες του στους τόμους του επερχόμενου καλοκαιριού. Δηλαδή αν έχουμε κατά νου να φάμε κεράσια τον Ιούνιο και, τα πετύχουμε μπροστά μας 2 μήνες νωρίτερα, θα περιμένουμε;… Σχετικά με την βαθμολογία, Κώστα, να σου πω ότι δεν είναι αυτό που πιστεύεις. Έχουμε έναν χρήστη IQ -40, που βαθμολογεί επί 4 εβδομάδες τώρα με το κατώτατο όλες τις αναρτήσεις, όλων των συντακτών. Τον λόγο τον γνωρίζει εκείνος και ο θεράπων ιατρός του.

        Μου αρέσει!

      2. Προσωπικά πιστεύω ότι αυτή η περίοδος έχει πολύ όμορφα τέυχη.. Βέβαια, κάποια και όχι τόσο καλά. Αυτό που διαβάσαμε είναι από τα τοπ τεύχη. Όσο για την βαθμολογία είναι απλά το είπα… Διότι ξέρω ένα άτομο που παραπονιέται για τις ιστορίες ότι θα τις δούμε το Καλοκαίρι… Να σε ρωτήσω φίλτατε Γιώργο… Ποια η γνώμη σου για το επόμενο τεύχος και τι μπορεί να σημαίνει ότι έχουμε Ρόσα για σένα;

        Μου αρέσει!

      3. Κώστα, δεν θέλω να μπω στη λογική της πρόβλεψης, απλά και μόνον γιατί μου αρέσει κάθε φορά να με ξαφνιάζει ένα περιοδικό όπως το ΚΟΜΙΞ. Αν μπορούσα όμως να ζητήσω κάτι, αυτό θα ήταν περισσότερες ιστορίες Ρόζα και, γενικότερα μια επιλογή από δουλειές που έγιναν στα χρόνια της δεκαετίας του ’70 κυρίως, ασχέτως αν εκπροσωπούν την Αμερικάνικη ή την Ευρωπαική σχολή. Θεωρώ το περιοδικό ως το όχημα εκείνο που πρέπει να μας φέρνει πίσω στον χρόνο. Άλλωστε αυτός ήταν κι ο λόγος που δημιουργήθηκε εξ αρχής. Δεν έχει νόημα να δημοσιεύει ιστορίες των τελευταίων 3-4 ετών. Υπάρχουν άλλοι τίτλοι για κάτι τέτοιο.

        Μου αρέσει!

      4. Κοίταξε να δεις για μένα το ΚΟΜΙΞ είναι οι καλύτερες Κλασικές & Νέες Ιστορίες. Δηλαδή θεωρώ το περιοδικό όχημα όχι μόνο που μας φέρνει πίσω στο χρόνο αλλά και μας φέρνει και στο τώρα και στο μέλλον. Όταν μπήκε ο Ρόσα στο ΚΟΜΙΞ ήταν νέος σχεδιαστής ενώ τώρα θεωρείται κλασσικός… Προσωπικά δεν θα ήθελα περισσότερες ιστορίες με τον Ρόσα διότι έχουν μπει ΟΛΕΣ στο περιοδικό… Και μπορεί κανείς εύκολα να τις βρει.. Θα ήθελα όμως καλές παλιές ιστορίες που δύσκολα μπορεί να βρει κανείς. Δεν ζήτησα ακριβώς πρόβλεψη απλά τι σήμαινε για σε ένα μια «ανατύπωση» ιστορίας του Ρόσα που έχουμε δει σχετικά πρόσφατα. Έχω ανάμικτα συναισθήματα για την ανατύπωση…

        Μου αρέσει!

      5. Κάθε φορά που καλούμαστε να καταθέσουμε οποιαδήποτε άποψη, η υποκειμενικότητα παίζει τον ρόλο του υποβολέα, υπό το σαρκαστικό μειδίαμα της αντικειμενικότητας που παραφυλάει από δίπλα. Να το κάνω λιγότερο… λογοτεχνικό και περισσότερο άμεσο: Όλοι έχουμε από μια άποψη, ενδεχομένως και 2-3-4 στο κάθε θέμα. Συνεπώς είναι εκ των πραγμάτων αδύνατον(βάσει πιθανοτήτων), να συγκλίνουμε σε ένα ποσοστό άνω του 3% με τους υπολοίπους συμμετέχοντες. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις, όπως αυτή της συζήτησης μεταξύ 3-4-5 συνανθρώπων μας οι οποίοι έχουν εντελώς ίδιες απόψεις. Αλλά εγώ αναφέρομαι σε συζητήσεις μεταξύ διαφορετικών χαρακτήρων. Αυτή είναι και η πλειοψηφία. Για μένα λοιπόν το ΚΟΜΙΞ είναι ένα όχημα που έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί για να προσφέρει κλασσικές ιστορίες. Τώρα, αν μια ιστορία θεωρείται κλασσική ενώ τυπώθηκε(και σχεδιάστηκε), πριν 4 χρόνια για παράδειγμα, με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πρέπει να ορίσουμε εκ νέου την έννοια του «κλασσικού», ξεκινώντας από την ετυμολογία της ως λέξη.

        Ότι θα οδηγούμασταν σε ανατυπώσεις ήταν αναμενόμενο(τουλάχιστον σε μένα), κρίνοντας από την πορεία πάνω στην οποία κινείται το πιο πάνω… όχημα. Είναι κάτι σαν την έλξη και την ροπή, στην φυσική. Έχει να κάνει και με τα εκδοτικά πειράματα, που προφανώς δεν άφησαν ικανοποιημένους αρκετούς αναγνώστες, γι’αυτό και φτάσαμε στην αναδημοσίευση, που εν προκειμένω ίσως και να αποτελεί ακόμη ένα πείραμα. Πιστεύω ότι ακόμη δεν έχουν βρει την φόρμουλα εκείνη που θα συνδυάσει πωλήσεις – ικανοποιημένους αναγνώστες. Μέχρι να την βρουν θα δούμε πολλά στις σελίδες του περιοδικού… Λόγω του timing(Χριστούγεννα), η ανατύπωση αυτή με βρήκε ικανοποιημένο. Είναι όμως προσωπική άποψη και, δεν τυπώνεται το περιοδικό για μένα! Το θεωρώ σαν τμήμα των πειραματισμών της έκδοσης. Θα έχουμε εξελίξεις, δεν ξέρω αν θα είναι θετικές ή αρνητικές, πάντως κάποια στιγμή θα πάρει την τελική του μορφή το εγχείρημα αυτό. Πιθανολογώ προς το καλοκαίρι – με φθινόπωρο του’16.

        Η δεκαετία του ’70 είχε εξαιρετικές δημιουργίες(κυρίως από Ιταλούς σχεδιαστές), τις οποίες πλέον δεν είναι εύκολο να τις βρει κανείς και να τις διαβάσει, καθώς δεν επανατυπώθηκαν παρά μόνον σε παλαιότερα τεύχη του Μίκυ Μάους. Κάποιες από αυτές, θα ήταν καλό να τις δούμε στο ΚΟΜΙΞ. Να τις γνωρίσουν και οι νεότεροι ηλικιακά αναγνώστες.

        Μου αρέσει!

      6. Καλησπέρα κι από μένα και καλές γιορτές, Παναγιώτης εδώ, ίσως με έχετε ξαναδεί σε παλιότερα post ως «Tsaklas» απλά ξεχνάω πάντα τον κωδικό του λογαριασμού μου οπότε έπρεπε να κάνω καινούργιο. Ελπίζω να παραμείνω σε αυτόν.

        Θεωρώ την ανατύπωση του Ρόσα μια καλή επιλογή για τους νέους αναγνώστες αλλά κακή για τους παλιούς, πιστούς λάτρεις των κόμικς… «Ο Γιος του Ήλιου» είναι μια ιστορία που έχουμε πολιοδιαβάσει λίγο-πολύ όλοι μας, μία στο Κόμιξ #89, μία στον τόμο της Βιβλιοθήκης Κόμιξ #1 που οι περισσότεροι αγόρασαν όταν τον εξέδωσε ο Τερζόπουλος. Είναι εξαιρετική ιστορία όμως αν θέλουν να λένε «Μόνο Νέες Ιστορίες», πρέπει και να το τηρούν.

        Βέβαια μια βελτιωμένη έκδοση της Βιβλιοθήκης του Ρόσα με κατάλληλα άρθρα και εξώφυλλα θα ήταν ένα εξαιρετικό ένθετο για την Καθημερινή και σίγουρα θα άξιζε. Αν κάνεις κάτι τέτοιο πρέπει να το κάνεις σωστά όχι αρπακόλλα όπως έγινε στην παλαιότερη έκδοση.

        Μου αρέσει!

      7. Καλησπέρα, Παναγιώτη, καλώς μας ξανά ήρθες!

        Χρόνια πολλά!

        Προσωπικά θα προτιμούσα το νέο σου προφίλ, γιατί συνοδεύεται από ένα εξαιρετικό εικονίδιο!

        Μου αρέσει!

  2. Φίλε Παναγιώτη, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Ακόμη, συμφωνώ και επαυξάνω όσον αφορά για μια βελτιωμένη έκδοση της Βιβλιοθήκης του Ρόσα. Οι περισσότεροι φαν του Ρόσα είναι οι παλιοί αναγνώστες πιστεύω. Φάνηκε αυτό και το 2014… Το λέω αυτό για τις ανατυπώσεις…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s